Alcoholrang View my profile
*พอเห็นแมวโพสคลิ๊ปนี้แล้วก็นึกถึงตัวเองตอนรับงานโฆษณาแรกๆนะ
http://www.youtube.com/watch?v=62OmaPGRwzE&feature=player_embedded
เล่าเรื่องเลยแล้วกันเป็นโฆษณาตัวที่สามในชีวิต รถยนต์แบรนด์ที่คนไทย
เข้าใจว่าแพงที่สุดยี่ห้อหนึ่งตัวโฆษณาแบ่งออกเป็นสามตัวซึ่งในแต่ละตัว ผกก.
แบ่งช็อตเอาไว้ละเอียดมากและรายละเอียดเยอะบางช็อตก็อธิบายมุมมองที่เป็น
ไปได้ยากในการถ่ายทำจริงอาทิสองคนนั่งรออยู่ข้างหน้าด้านหลังเป็นกระจกมอง
ทะลุไปเป็นห้องตรวจเช็คที่มีช่างทำงานกันอยู่สองคน[เรายังใหม่อยู่เลยไม่ได้ค้าน
ว่าบอร์ดมันเล็กนิดเดียววาดยัดไปยังไงหมด] คร่าวๆก็ทำนองนี้ ทำให้ได้หมดที่ว่า
มาแหละแต่ปัญหาอยู่ตรงเวลาต่างหาก3ตัวนี้ร่วมๆ150ช็อต มีเวลาทำ4-5วันจริงๆ
แล้วก็แค่4วันครึ่งนับชม.กันแล้วมีเวลา120ชม.เทียบกับจำนวนช็อตแล้วต้องวาด
ให้เกิน1ช็อต/ชม.+ห้ามกินห้ามนอน วาดรถมุมเปอร์แม่งโครตยากไม่เป็นไรทำใจ
ดีสู้เสือวาดๆไป
เซ็ตแรกส่งไปก่อน 1/3
สรุปว่า ผกก. ตอบกลับมาว่า
"พี่อยากให้มันสมจริงกว่านี้"
เอิ่ม! มันเยอะนะครับพี่เป็นการ์ตูนแบบนี้ยังจะไม่ทันเลยครับ
"พี่เข้าใจ แต่ลูกค้าพี่ซีเรียส"
คิดในใจ "กูเครียดอะ"
ตอบกลับไปว่าครับเดี๋ยวจะปรับให้นะครับ
สรุปเชื่อป่าวว่าอีโก้ในการทำงานสูงพอโดนติงานก็แก้บอร์ดแรกใหม่หมดทุกช็อตทั้งที่เวลาแม่งก็จะไม่ทันอยู่แล้ว แระแล้วก็ถึงวันสุดท้ายไม่ได้นอนแบบไม่ได้แม้กระทั่งงีบเลยมาสองวันงานยังไม่เสร็จหรอกสรุป ผกก. บอกว่าจริงๆใช้อีกวันนึงแค่อยากได้บอร์ดมาก่อนเพื่อประกอบ เราก็บอกเค้าว่างานเรายังไม่เสร็จเร่งให้สุดชีวิตละเดี๋ยวช่วยประกอบบอร์ดให้
จนมันเสร็จทั้งหมดมาถึงในขั้นประกอบบอร์ด เราก็เอางานทั้งหมดมาเรียงในพื้นดำผกก.เค้าก็พอใจดีเรียงๆส่งๆไปครบ ได้นั่งกินข้าวแบบจริงๆจังๆ[ปกติด้วยความรีบเลยต้องให้พ่อซื้อขนมปังมาวางแทะตอนทำงาน] โทรศัพท์ก็ดังเข้ามา
"ไฟล์มันเล็กไปอ่าพี่อยากได้ใหญ่กว่านี้"
เราตอบไปว่า ไฟล์มันใหญ่มากแล้วนะครับพี่รังแสกนแต่ละช็อตก็ไม่ได้resizeมันเลยนะครับ
"ขนาดไฟล์มันเท่าไหร่อ่า"
แสกนเข้าไป3000pxโน้นนะครับช็อตนึงก็น่าจะ1200pxได้ครับ
/\ 1200pxนี่ถือว่าโครตพ่อโครตแม่ใหญ่แล้วนะ ทุกวันนี้ส่งให้ลูกค้าแค่ 450px
"คือพี่จะเอาไปฉากสไลด์พี่ไม่อยากให้ภาพมันแตก"
เอ้! เหรอครับรังว่าก็ไม่น่าจะแตกนะครับ ไฟล์ใหญ่อยู่ ไม่เป็นไรคับเดี๋ยวทำไฟล์ใหญ่ให้
/นั่งทำไฟล์ใหญ่แล้วส่งไปอีกที
"ยังแตกอยู่เลยครับพี่ซูมแค่สามทีก็แตกละ"
/ดูในเครื่องตัวเอง ซูมจนเห็นรูขุมขนเลยฮะ [ไฟล์บอร์ดเดียว 20กว่าเมก]
"เดี๋ยวพี่ส่งรูปให้ดูมั้ยว่ามันแตกแค่ไหน"
/ดูรูป เฮ้ย!นี่มันบอร์ดก่อนขยายนิ [มันเรียงไม่เหมือนกันเลยดูออกว่าเป็นตัวเก่า]
"ก็ไม่ต่างกันอะ ทั้งตัวใหม่ตัวเก่าขยายแล้วก็แตก พี่ดูที่จอMacของพี่เนี่ย"
"รังใช้อะไรใช้ PC ใช่มั้ย"
ครับพี่PC Sony Vaioแรมมันแค่2GBเองครับงานใหญ่กว่านี้คงขยายให้ไม่ได้แล้วครับ
"งั้นรังไปหาร้านเน็ตประกอบมาให้พี่ละกันนะ"
เอ่อ! แถวบ้านมีนะครับร้านเน็ตแต่ไม่มีร้านที่ลง PS ไว้อ่าครับพี่ /หอบแฮ็กๆบ้าจี้ออกไปหาร้าน เหอๆ
"แล้วจะให้พี่ทำไงเนี่ย ก็เราสัญญาว่าจะประกอบบอร์ดให้พี่ [กูบอกว่าเดี๋ยวช่วยเองนะ แต่ช่างเถอะเพราะก็ทำให้หมดอยู่ดีแหละ]"
รังก็จนปัญญาแล้วครับให้รังไปทำเครื่องพี่มั้ยครับ?
"พี่มีMac[ย้ำจริง]แค่เครื่องเดียวอ่า แล้วพี่ก็ต้องใช้ทำส่วนของพี่ด้วย"
หมดทางจริงๆครับพี่รังอยากช่วยนะครับ นี่ก็ไม่ได้นอนมาสองวันเต็ม [ตอนที่คุยโทรศัพท์อยู่นี่กลางวันที่สามละ]
"/วางหู แบบไม่ได้พูดอะไร"
...
โกรธวะ + กูเสียใจมาก
เสียใจมากกว่าโกรธหวะ
หรือว่าเหนื่อยมากวะ
ส่ง E-Mail ไปหาดีกว่าไม่อยากโทรกลับไปเจอเสียงเหวี่ยงๆ+กวนเวลาทำงานเค้าเปล่าๆ
- รังต้องขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นจริงๆนะครับ ไม่อยากให้เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นเลยฮะ รังเองก็ยังใหม่มากประสบการณ์ก็ยังไม่มี แต่ใจรังก็สู้เต็มที่นะครับ อะไรที่ทำได้ทำหมด สี่ห้าวันที่ผ่านมานี่นั่งทำงานอยู่หน้าจอตลอดเพราะเชื่อว่าถ้าพยายามแล้วก็ทำให้สำเร็จได้ทุกอย่างแน่นอนครับ แต่ก็มีอะไรที่ความพยายามมันแก้ไม่ได้อยู่ด้วย คงเพราะประสบการณ์ยังไม่พอนั่นเอง สุดท้ายนี้ต้องขอโทษพี่อีกครั้งกับปัญหาที่สร้างให้ ขอโทษจากใจจริงครับ
/ENTER
...
ร้องไห้อยู่สามชม.จนอาการหอบที่ไม่เป็นมาสิบปีได้มาเป็นเอาตอน23 ทรมานมากนี่หรืออาการหายใจไม่ออกที่เป็นอยู่บ่อยๆตอนเด็กๆ
หลังจากวันนั้นถึงวันนี้เรายังไม่ได้รับเมลล์ตอบกลับมา ไม่เจอพี่ผกก.ท่านนั้นอีกเลย
ทุกวันนี้เราทำงานกับ ผกก. ร่วมสิบท่าน สามารถเลือกทำงานในช่วงที่มีความสุข งานที่ไม่เร่งมากมากได้
ขอบคุณประสบการณ์ดีดีในวันนั้นที่ทำให้เราโตขึ้น ไม่โกรธเลยตอนนี้มองย้อนกลับไปแล้วอยากขอบคุณด้วยซ้ำน่าแปลกที่ไม่ได้เห็นพี่เค้าอีกเลย
